pył drzewny, kora) mogą stworzyć czop, który zaburzy przepływ paliwa, a nawet doprowadzi do powstania bardzo wysokich temperatur. Można temu zapobiec przez mieszanie, potrząsanie lub poruszanie w inny sposób zawartością zbiornika paliwa, lub po prostu dostarczając drgania wynikające z ruchu pojazdu. Projekt opisany w raporcie wyposażony jest w ręczną wstrząsarkę rusztu, której należy używać podczas pracy w bezruchu. Prototypowa jednostka WGW (Rys. 1-1) została wykonana zgodnie z instrukcjami zawartymi w tym raporcie, jednakże do momentu stworzenia tego opracowania nie została poddana

szeroko zakrojonym testom. Zachęcamy Czytelnika do wykorzystania własnych pomysłów przy budowie własnego generatora. Jeśli warunek szczelności sekcji spalających, połączeń i elementu filtrującego jest spełniony, kształt elementów i metoda ich łączenia nie mają żadnego znaczenia. Opisany w tym raporcie projekt zgazowywacza drewna wzorowany jest na technologii używanej i sprawdzonej w czasie II wojny światowej, gdy występowały duże trudności w dostępie do benzyny i oleju napędowego. Oczywiście zastosowanie generatora gazu drzewnego (takiego jak ten zaprezentowany w tej publikacji) nie jest jedyną alternatywną metodą

zapewnienia pracy silników spalinowych podczas braku naftowych – do innych należy m.in. użycie metanu czy alkoholu.  Rys. 1-1. Generator gazu drzewnego podczas pracy w polu będącej częścią testów.  Rys. 1-2. Schemat zgazowywacza Imberta, konstrukcji z czasów II wojny światowej.  Rys. 1-3. Schemat współprądowego gazogeneratora warstwowego.  2. Budowa własnego generatora gazu2. Budowa własnego generatora gazu drzewnegodrzewnego nformacje zawarte w tym rozdziale, tj. instrukcja budowy, wykazy potrzebnych elementów oraz ilustracje, dotyczą prototypowego zgazowywacza, którego schemat przedstawiony został na Rys. 1-3. Poszczególne etapy budowy urządzenia opisane są prosto

i zrozumiale. Wymiary potrzebnych elementów podane są w milimetrach, aby umożliwić korzystanie z dostępnych w handlu elementów. Dla doświadczonego inżyniera czy mechanika będzie oczywistym, że większość podanych wymiarów (np. grubość blachy, czy średnica otworu do czyszczenia [a zwłaszcza gwintów na połączeniach śrubowych – wartości podane w tekście są zaokrągleniami wartości otrzymanych po przeliczeniu z amerykańskiego układu jednostek – jeśli zakupienie śrub/nakrętek z podanym gwintem będzie niemożliwe, można skorzystać z innych (najlepiej większych) rozmiarów gwintu – przyp. tłum.]), jeśli zmieniana jest

w niewielkim zakresie, nie ma większego wpływu na późniejszą wydajność generatora. I Prototypowy gazogenerator, opisany w tym tekście, został zbudowany i przetestowany na benzynowym silniku ciągnika (John Deere 1010 Special, o mocy 35KM) – patrz. Rys. 2-1. Praca urządzenia była poprawna, równie dobra jak urządzeń z czasów II Wojny Światowej. Generator nie został jednak poddany próbie wielu lat czy milionów godzin pracy, w przeciwieństwie do egzemplarzy zgazowywaczy Imberta. Warstwowy układ tej jednostki został opracowany, by umożliwić budowę prostego, niedrogiego, awaryjnego generatora

gazu drzewnego. Przedstawiony w opracowaniu projekt należy przyjąć jako absolutne minimum, w odniesieniu do materiałów, połączeń rurowych, układu i budowy filtra oraz połączenia z gaźnikiem (mieszaczem).  Projekt zgazowywacza (w przypadku jego zastosowania mobilnego) zapewnia wystarczające chłodzenie, nawet w przypadku umiarkowanych prędkości ruchu. Jeśli ma być użyty w zastosowaniu stacjonarnym, należy dołączyć do niego chłodnicę gazu i drugi filtr, umieszczając je pomiędzy generatorem a silnikiem. Optymalna temperatura, jaką powinien mieć gaz drzewny docierający do mieszacza, to około 20°C, przy czym dopuszczalne jest